Πένθος: Μύθοι και αλήθειες

Το πένθος είναι μια επίπονη και έντονη ανθρώπινη διαδικασία η οποία λαμβάνει μέρος μετά την απώλεια κάποιου κοντινού προσώπου. Μπορεί όμως να λάβει μέρος και μετά από άλλες απώλειες όπως την αποβολή/έκτρωση, το διαζύγιο/χωρισμό, μια σοβαρή ασθένεια ή αναπηρία, τον θάνατο ενός ζώου, και την απόλυση από την εργασία ή την συνταξιοδότηση.

Οι βασικές διεργασίες που πρέπει να γίνουν ώστε κάποιος να πενθήσει αποτελεσματικά περιλαμβάνουν την συνειδητοποίηση του θανάτου, την αναβίωση σημαντικών εμπειριών ζωής με τον απολεσθέντα, την προσαρμογή σε καινούργιους ρόλους και ευθύνες, και τέλος την επένδυση ενέργειας στη συνέχιση της ζωής. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε κάποιους μύθους γύρω από το πένθος διότι μπορεί να επισκιάσουν ή να μπλοκάρουν την παραπάνω διαδικασία.

Μύθος: Ο πόνος θα φύγει όσο περισσότερο τον αγνοούμε.

Αλήθεια: Προσπαθώντας να αποφύγει κανείς τον πόνο ή να τον κρατάει βαθιά μέσα του μόνο να χειροτερέψει μπορεί τα πράγματα. Η πραγματική επούλωση θα προέλθει όταν κάποιος έρθει αντιμέτωπος ενεργά με τον πόνο (μιλώντας για αυτόν- εκφράζοντάς τον).

Μύθος: Είναι σημαντικό να είναι κανείς «δυνατός» απέναντι σε μία απώλεια.

Αλήθεια: Το να νιώθει κανείς πόνο, φόβο ή μοναξιά καθώς και άλλα παρόμοια συναισθήματα είναι φυσιολογική αντίδραση στο πένθος και δεν σημαίνει πως τον κάνουν αδύναμο. Αντιθέτως, δείχνοντας τα πραγματικά του συναισθήματα κάποιος μπορεί να αντλήσει δύναμη και να βοηθήσει τον ίδιον και τους άλλους γύρω του.

Μύθος: Αν δεν κλάψει κάποιος σημαίνει πως κατά βάθος δεν λυπάται για την απώλεια του.

Αλήθεια: Το κλάμα είναι φυσιολογική αντίδραση στον πόνο αλλά όχι η μόνη. Αυτοί που δεν κλαίνε μπορεί να βιώνουν εξίσου βαθιά την απώλεια και να το δείχνουν με άλλους τρόπους.

Μύθος: Το πένθος πρέπει να διαρκέσει γύρω στο έτος.

Αλήθεια: Δεν υπάρχει απόλυτο χρονικό περιθώριο για το πένθος. Το πόσο μπορεί να διαρκέσει ποικίλει από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Μύθος: Συνεχίζοντας τη καθημερινή ζωή του ο πενθών σημαίνει πως ξεχνάει τον άνθρωπό του.

Αλήθεια: Συνεχίζοντας την καθημερινή ζωή του ο πενθών σημαίνει πως έχει αποδεχτεί την απώλεια του δικού του ανθρώπου. Αυτό δεν είναι ίδιο με το να τον ξεχνάει. Μπορεί να προσαρμοστεί σε μια καινούργια ζωή και παράλληλα να διατηρεί ανέπαφη την μνήμη του απολεσθέντα.

Μύθος: Οι φίλοι βοηθούν τον πενθούντα με τον να μην συζητούν για την απώλειά του.

Αλήθεια: Οι άνθρωποι οι οποίοι θρηνούν συνήθως έχουν την ανάγκη να συζητήσουν επανειλημμένα για τον απολεσθέντα. Φέρνοντας την απώλεια τους στην καθημερινή συζήτηση μπορεί να τους βοηθήσει να εκτονωθούν. Αν βέβαια δεν επιθυμούν να συζητήσουν, καλό είναι να μην πιεστούν.

Μύθος: Ένας καλός τρόπος να διατυπώσει κανείς την συμπόνια του στον πενθούντα είναι να του πει πως ξέρει πώς νιώθει.

Αλήθεια: Επειδή ο καθένας μας βιώνει την απώλεια διαφορετικά δεν μπορεί να ξέρει κάποιος πώς ακριβώς αισθάνεται ο πενθών. Κάτι τέτοιο μπορεί να κάνει τον πενθούντα να αισθανθεί πως ο πόνος του είναι λιγότερο σημαντικός ή μοναδικός.

Comments are closed.