Καλώς ήρθατε στην προσωπική ιστοσελίδα της κλινικής ψυχολόγου, Δρ. Νατάσα Καμπίτση.


Welcome to the personal website of clinical psychologist and psychotherapist Natasha Kabitsi, PhD.

Please refer to the English speaking portion of this site for more information.



Διεύθυνση: Περιοχή Αγίας Σοφίας- Θεσσαλονίκη

Τηλέφωνο γραφείου: 2310-228349

Email: [email protected]


Επίσκεψη με ραντεβού~

Η θεραπευτική μου προσέγγιση

Εργάζομαι ιδιωτικά στη Θεσσαλονίκη. Οι υπηρεσίες μου περιλαμβάνουν συνεδρίες ψυχοθεραπείας καθώς και συμβουλευτικής. Δουλεύω με έφηβους (άνω των 15) και ενήλικες, αλλά και ομαδικά – με ζεύγη και οικογένειες.


Κατάγομαι από την Θεσσαλονίκη και έχω ζήσει και σπουδάσει στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Είχα την τύχη να γνωρίσω και να μελετήσω αυτήν την επιστήμη-τέχνη κοντά σε σπουδαίους επιστήμονες και ανθρώπους στον χώρο της ψυχοθεραπείας. Μέσα από πολυάριθμες ώρες κλινικής εποπτείας καθώς και προσωπικής θεραπείας ανακάλυψα πως με διακατέχουν συγκεκριμένες αξίες, οι οποίες προβάλλονται στις παρακάτω σκέψεις μου για το έργο της ψυχοθεραπείας.


Η θεραπευτική συμμαχία που εδραιώνεται μεταξύ θεραπευτή και θεραπευόμενου πρέπει να διέπεται από γνήσιο ενδιαφέρον, και θετική και με άνευ όρων εκτίμηση για να επωφεληθεί πραγματικά ο θεραπευόμενος. Λόγω του ότι ο θεραπευόμενος προσέρχεται στην θεραπεία με ψυχικό πόνο, ο θεραπευτής επικαλείται να επιτελέσει δύσκολο έργο, πρακτικά και ηθικά. Δεν είναι σημαντικό μόνο να είναι καλός επιστήμονας αλλά να διέπεται από σθένος και σταθερότητα στο χαρακτήρα του, και να διαχειρίζεται τη θέση του με ευλάβεια και σεβασμό. Επιπλέον ιδανικά χαρακτηριστικά του θεραπευτή αποτελούν η διαφάνεια και η υπομονή, καθώς και η περιέργεια, η συμπόνοια, και το χιούμορ.


Η θεραπευτική μου προσέγγιση δεν αποσκοπεί στην «στεγνή» μείωση συμπτωμάτων αλλά στο να καταφέρει ο θεραπευόμενος να αποκτήσει ή να επανακτήσει την «φωνή» του, να ανακαλύψει και να συνδεθεί με τα ευάλωτα του σημεία, και εντέλει να τα αποδεχτεί. Ως ψυχοθεραπεύτρια, προτιμώ να με σκέφτομαι ως μια καλοπροαίρετη συνοδοιπόρο στο ταξίδι του θεραπευόμενου για την απόκτηση θάρρους σε μια κουλτούρα φόβου, συμπόνοιας σε μία κουλτούρα αδιαφορίας, και σχέσεων σε μια κουλτούρα αποσύνδεσης.

Βιογραφικό σημείωμα

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

 

2010 Σεπτέμβριος    Μεταδιδακτορικό Δίπλωμα    The Menninger Clinic, Houston, Texas-USA 

2006 Αύγουστος       PhD., Κλινική Ψυχολογία         Saint Louis University, Saint Louis, Mιssouri-USA 

2000 Σεπτέμβριος    Mάστερ, Κλινική Ψυχολογία   Loyola College, Baltimore, Maryland-USA 

1998 Μάιος               Πτυχίο Πανεπιστημίου,            Ψυχολογία Summa Cum Laude (ανώτατη διάκριση) Minor: Health Studies Berea College, Berea, Kentucky-USA 

1994 Ιούνιος             Απολυτήριο Λυκείου                 Κολλέγιο Anatolia, Θεσσαλονίκη

 

Άδεια Ασκήσεως Επαγγέλματος Ψυχολόγου – Αρ. Πρωτ. 24/27509

 


ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ

 

2003 Doctoral Oral Examination, Passed with Distinction 

1998 Service Award, Berea College Student Labor Program 

1997 PSI CHI National Honor Society 

1996 PHI KAPPA PHI National Honor Society 

1995 – 1998 Dean’s List of Distinguished Students 

1994 – 1998 Full Tuition Scholarship, Berea College 

1996 Vincit Qui Patitur 

1995 Fleur De Lis

 


ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ

 

09/09 – 09/10

Μεταδιδακτορική Κλινική Ψυχολόγος, Menninger Department of Psychiatry and Behavioral Sciences at Baylor College of Medicine, Houston, Texas, USA.

Οι υπηρεσίες μου στην γνωστή στον χώρο ψυχιατρική κλινική περιελάμβαναν ψυχολογικές αξιολογήσεις, ατομική, οικογενειακή και ομαδική ψυχοθεραπεία, καθώς και διαχείριση υποθέσεων ασθενών με διπλές διαταραχές (Άξονες Ι, ΙΙ και εξαρτήσεις) που αφορούσαν την ενδονοσοκομειακή και μετανοσοκομειακή τους περίθαλψη. 

www.menningerclinic.com/p-hope/index.htm

 

03/07 – 07/09

Ψυχολόγος ΚΕ.ΣΥ.Ψ.Υ. -Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης; 

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσ/νίκης

Παρείχα ψυχοθεραπευτικές και συμβουλευτικές υπηρεσίες σε φοιτητές/προσωπικό, και έκανα παραπομπές για φαρμακευτική αγωγή.

 

09/05 – 08/06

Διδακτορική Πρακτική Άσκηση (Internship – 4 Rotations), 

St. Louis Psychological Internship Consortium, St. Louis, Missouri, USA.

 

1ο Rotation  Metropolitan Psychiatric Hospital (MPC)

Το MPC είναι ένα ψυχιατρικό νοσοκομείο αντιμετώπισης έκτακτων σοβαρών περιστατικών στο οποίο παρείχα ψυχολογικές και γνωστικές αξιολογήσεις καθώς και ατομικές και ομαδικές θεραπείες σε ασθενείς με σοβαρές και πολλαπλές ψυχολογικές διαταραχές. Επίσης, ήμουν μέλος κλινικής ομάδας με ένα ευρύ φάσμα ειδικοτήτων για διάγνωση, θεραπεία, και πρόγραμμα αποθεραπείας.

 

2ο Rotation St. Louis Psychiatric Rehabilitation Center (SLPRC)

Το SLPRC είναι ένα ψυχιατρικό και ψυχοκοινωνικό κέντρο αποθεραπείας στο οποίο παρείχα ψυχοθεραπευτικές υπηρεσίες σε ασθενείς που έχουν διαπράξει εγκλήματα και αθωώθηκαν λόγω πολλαπλών σοβαρών και μακροχρόνιων ψυχικών διαταραχών (not guilty by reason of insanity). 

 

3ο Rotation Community Psychological Service (CPS), University of Missouri-St. Louis.

Το CPS είναι μια μη κερδοσκοπική ψυχοθεραπευτική κλινική στην οποία παρείχα ψυχοθεραπευτικές υπηρεσίες καθώς και ψυχολογικές αξιολογήσεις και σχεδιασμό συνιστάμενης θεραπείας (treatment planning) σε ανήλικους και ενήλικες πελάτες, ζευγάρια και οικογένειες.  

 

4ο Rotation Missouri Institute of Mental Health (MIMH)-Μissouri-St. Louis.

Το MIMH είναι κρατικός φορέας του Εθνικού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγείας στο οποίο συμμετείχα και ολοκλήρωσα 3 ερευνητικά πρότζεκτς:

α) Ποιοτική ανάλυση δεδομένων για αξιολόγιση εγχειριδίων (screening tools) που χρησιμοποιούνται σε ψυχοθεραπευτικά κέντρα και κέντρα αποτοξίνωσης. 

β) Δημιουργία εγχειριδίου με οδηγίες για θεραπεία ατόμων με ειδικές ανάγκες, νοητική υστέρηση, και μακροχρόνιες ψυχολογικές διαταραχές. 

γ) Σχεδιασμός ενός διδακτικού προγράμματος σε μορφή DVD για ηλεκτρονική χρήση σχετικά με δράστες ενδοοικογενειακής κακοποίησης. 

 

09/01 – 06/05

Mαθητευόμενη ψυχοθεραπεύτρια

Saint Louis University, Saint Louis, Missouri, USA.

Παρείχα εκπαιδευτικές και ψυχολογικές αξιολογήσεις καθώς και σύντομες και μακράς διαρκείας ψυχοθεραπευτικές υπηρεσίες σε πελάτες του κέντρου «Psychological Services Center» του Πανεπιστημίου.

 

09/04 – 05/05 και 09/01 – 05/02

Σύμβουλος

Saint Louis College of Pharmacy, Saint Louis, Missouri, USA.

Παρείχα ψυχοθεραπευτικές υπηρεσίες σε φοιτητές, καθηγητές, και εργαζόμενους του πανεπιστημίου. Επίσης, διετέλεσα σύντομες αξιολογήσεις και παραπομπές, καθώς και διδακτικά προγράμματα για θέματα ψυχικής υγείας στους φοιτητές.

 

09/04 – 05/05

Εθελοντικά εργαζόμενη

RAVEN-Rape And Violence End Now; Saint Louis, Missouri, USA.

Δίδασκα εναλλακτικούς τρόπους συμπεριφοράς καθώς και καθορισμένους θεσμούς που θεωρούν τους άνδρες υπεύθυνους για τις πράξεις τους και για την αλλαγή συμπεριφοράς, σε γκρουπ ανδρών ενεχόμενους σε πράξεις ενδοοικογενειακής βίας.

 

05/04 – 05/05

Aξιολογήτρια για παροχή κρατικής μέριμνας (Evaluator for Disability Determinations), 

Saint Louis University, Saint Louis, Missouri, USA.

Παρείχα ψυχολογικές αξιολογήσεις για λογαριασμό του τμήματος Δευτεροβάθμας Εκπαίδευσης του Μιζούρι (State of Missouri Department of Elementary and Secondary Education, Section of Disability Determinations) για την εκτίμηση του βαθμού ανικανότητας ατόμων που χρήζουν κρατικής μέριμνας.

 


ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ

 

06/08 – 06/09

Ευρωπαϊκό πρόγραμμα: «Διάδοση και εκμετάλλευση των αποτελεσμάτων του Ευρωπαϊκού Προγράμματος EUNAAPA» το οποίο χρηματοδοτήθηκε από την Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας.

  

03/07 – 10/08

Ε.Π.Ε.Α.Ε.Κ. Πρόγραμμα: «Υποβοήθηση στην κατασκευή κλιμάκων και αξιολόγηση κριτηρίων – πιλοτική εφαρμογή»  το οποίο συγχρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.

 

08/06 – 07/08

Ευρωπαϊκό πρόγραμμα: “EUNAAPA – Ευρωπαϊκό δίκτυο για δράση στους ηλικιωμένους και την φυσική δραστηριότητα” το οποίο συγχρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο  Θράκης.

 

09/04 – 05/05

Μεταπτυχιακή Βοηθός Ερευνητή, Psychology Department, Saint Louis University, Saint Louis, Missouri, USA.

 

09/02 – 06/04

Μεταπτυχιακή Βοηθός Ερευνητή (Τίτλος Υποτρόφου: SLU 2000 Assistant), Psychology Department, Saint Louis University, St. Louis, Μissouri, USA.

 

09/04 – 05/05

Διδακτορική Διατριβή με τίτλο «Violent Marriages: Blame, anger, and shame as experienced by Greek women».

Εξέτασα ψυχοκοινωνικούς παράγοντες που συντελούν στα βιώματα ενός θύματος ενδοοικογενειακής κακοποίησης, μέσω της συνεργασίας μου με το ΚΕΘΙ (Θεσσαλονίκη) και το Κέντρο Κακοποιημένων Γυναικών (Αθήνα).

 

12/00 – 05/01

Βοηθός Ερευνητή, Department of Neuropsychology, University of Maryland, School of Medicine: Baltimore, Maryland, USA.

 

09/98 – 05/00

Έρευνα του Μάστερ με τίτλο «Spousal motivations of care for demented older adults: A cross-cultural comparison of Greek and American female caregivers».

 


ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ

 

10/06 – 05/07   Καθηγήτρια στο Κολλέγιο Mediterranean, Θεσσαλονίκη.


11/06 – 05/07   Επισκέπτρια Καθηγήτρια στο Κολλέγιο City, Θεσσαλονίκη.



ΞΕΝΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

 

Kabitsi, N. (2006). Understanding abusive men and their behavior: Typologies and treatment. (DVD) Missouri Institute of Mental Health – Continuing Education (CE-TV).

 

Gotham, H., Claus, R., & Kabitsi, N. (2006). COSIG Missouri: Acceptance and Feasibility of Screening and Assessment Tools for COD. Παρουσιάστηκε στο 3rd Annual COSIG Grantee Meeting.

 

Kabitsi, N., & Powers, D. (2002). Spousal motivations of care for demented older adults: A cross-cultural comparison of Greek and American female caregivers.  Journal of Aging Studies, 16, 383-399.

 


ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΑ

 

Harahousou, Y., Kabitsi, N. (2009). Expert Survey on Successful Physical Activity Programs for Older People in Greece. Παρουσιάστηκε στο 12th ISSP World Congress of Sport Psychology, June 17-21 Marrakech, Morocco.

 

Vairli, M., Kabitsi, N., & Harahousou, Y., (2007). The Effect of Non-surgical Cosmetics and Exercise Interventions on Perception of Body Shape. Παρουσιάστηκε στο 3rd International Congress “People, Sport & Health”, April 19-21, Saint Petersburg, Russia.

 

Vairli, M., Kabitsi, N., & Harahousou, Y., (2007). The Effect of Non-surgical Face Cosmetics on Appearance and Confidence in Females. Παρουσιάστηκε στο 3rd International Congress “People, Sport & Health”, April 19-21, Saint Petersburg, Russia.

 

Kabitsi, N., & Hughes, H. (2004). Violent Marriages: Shame, Anger, and Blame as Experienced by Greek Women. Παρουσιάστηκε στο 2005 AWP Conference on Feminist Psychology: Future Tense.

  

Grattan, L., Kabitsi, N., Ghahramanlou, M., Vaughan, C., Wozniak, M., Kittner, S., & Price, T. (2002). The influence of Coping Strategy upon Depression and Personality Adjustment after Ischemic Stroke. Παρουσιάστηκε στο 27th American Heart Association International Stroke Conference.

 


ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΕ ΗΜΕΡΙΔΑ/ ΦΟΡΟΥΜ

 

Καμπίτση, Ν. (2008). Διεκδικητική Συμπεριφορά. Παρουσιάστηκε στην Ημερίδα που διοργάνωσε η Επιτροπή Κοινωνικής Πολιτικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θες/νίκης με τίτλο: «Ποιότητα ζωής στο Α.Π.Θ.»

 

Καμπίτση, Ν. (2008). Bία στις Διαπροσωπικές Σχέσεις. Παρουσιάστηκε στην Ημερίδα που διοργάνωσε η Επιτροπή Κοινωνικής Πολιτικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θες/νίκης με τίτλο: «Κοινωνική Πολιτική για ξένους φοιτητές και φοιτητές με ειδικές ανάγκες στο Α.Π.Θ.»

 

Καμπίτση, Ν. (2006).  Η κακοποίηση στην τρίτη ηλικία. Παρουσιάστηκε στην Ημερίδα που διοργάνωσε η Πανελλήνια Ένωση για την Προώθηση των Γυναικών στον Αθλητισμό και τα Σπορ (ΠΕΠΓΑΣ) για την παγκόσμια ημέρα των ηλικιωμένων, με θέμα: «Γυναίκα και Ποιότητα Ζωής στην Τρίτη Ηλικία».

 


ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΙΔΕΣ

 

Το Πέρασμα από την Εφηβεία στην Ενηλικίωση: Θεωρητική και Κλινική Προσέγγιση – Ζητήματα Τεχνικής στη Θεραπεία. Ημερίδα που διοργάνωσαν η Βορειοελλαδική Ψυχαναλυτική Εταιρία και η Μονάδα Εφήβων του Π.Γ.Ν.Θ. ΑΧΕΠΑ. 21 Μαίου 2011.

 

Η Θεραπεία Σχημάτων στη Ναρκισσιστική Διαταραχή Προσωπικότητας. Εκπαιδευτικό σεμινάριο που διοργάνωσε η Ελληνική Εταιρεία Έρευνας Συμπεριφοράς – Παράρτημα Μακεδονίας. 29 Ιανουαρίου, 2011.

 

The Group as Movie Screen: Projective Identification in Film and Television. The 2010 Annual Institute hosted by the Houston Group Psychotherapy Society. April 16 & 17, 2010.


Suicide: Assessment & Risk Management. The Menninger Clinic, April 8, 2010.

 

Practical Application of CAMS-Collaborative Assessment and Management of Suicidality- in Working with Suicidal Patients. The Menninger Clinic, October 2, 2009.


Physical Activity and Healthy Ageing: A dialogue on best practice between policy and research. University of Verona, Italy. June 19-20, 2008


Η κληρονομιά του Freud στη σύγχρονη επιστήμη (Ημερίδα)- ΑΠΘ.10 Νοεμβρίου, 2006.

 

Dialectical Behavior Therapy: An Introduction. (A continuing education program). St. Louis Psychiatric Rehabilitation Center. January 18 & 25, 2006.

 

Reducing Recidivism in Co-Occurring Disorders across Treatment Settings: Integrating Psychosocial and Pharmacological Approaches. St. Louis, Missouri. November 2, 2005.

 

Couples In Therapy: Healing Relationship Injury, Strengthening Intimacy. St. Louis, Missouri. Sponsored by Missouri Association for Marriage & Family Therapy. April 1-2, 2005.

 

Lessons from Fathering After Violence: Phase One. St. Louis, Missouri. Seminar sponsored by the Family Violence Prevention Fund. October 2004.

 

Orientation to Domestic Violence: “Welcome to the Movement.” Missouri Coalition Against Domestic Violence, St. Louis Metro Region. September 8 & 11, 2004.

 

Collaborative Couples Therapy: Turning Fights Into Intimate Conversations. St. Louis, Missouri. Co-sponsored by Family Institute of St. Louis. October 24-25, 2002.


ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 

10/18 – 05/19

Εισαγωγικό σεμινάριο στην Ομαδική-Αναλυτική Ψυχοθεραπεία. Ινστιτούτο Ομαδικής Ανάλυσης «S.H.Foulkes» (Αθήνα). 

www.ioaf.gr/instituto-omadikis-analisis/

 

01/11 – 12/11

Εκπαίδευση στην Δομική Οικογενειακή Ψυχοθεραπεία. Ιατρικό Ψυχοθεραπευτικό Κέντρο. www.psymed.gr

 

10/08 – 05/09

Εισαγωγικά σεμινάρια «Ψυχαναλυτική σκέψη και εφαρμογή» συμπεριλαμβανομένης ομαδικής εποπτείας. Ψυχαναλυτική Εταιρεία Βορείου Ελλάδος. www.nhpsych.gr/en/

 

11/07 – 06/08

Oμαδική θεραπεία ενδοσκόπησης Gestalt. www.gestaltfoundation.gr

Δομή και θέματα της ψυχοθεραπείας

Ψυχοθεραπεία

 

Η ψυχοθεραπεία είναι μια διεργασία αλληλεπίδρασης μεταξύ θεραπευόμενου και θεραπευτή, σχεδιασμένη για να βοηθήσει τον θεραπευόμενο να φτάσει τους στόχους του. Έρευνες δείχνουν πως τα 2/3 των θεραπευόμενων δείχνουν σημάδια βελτίωσης κατά την θεραπεία, όπως μείωση οδυνηρών συναισθημάτων και δημιουργία σημαντικών θετικών αλλαγών στις σχέσεις τους.  Είναι αναμενόμενο η διαδικασία της θεραπείας να επικεντρωθεί σε άβολες σκέψεις και δύσκολα συναισθήματα όπως λύπη, θυμό, ντροπή ή ενοχές. Παρόλα αυτά, τα οφέλη της συνήθως υπερνικούν τα πιθανά ρίσκα.

 


Θέματα της ψυχοθεραπείας

 

Το εύρος των θεμάτων με τα οποία ασχολείται η ψυχοθεραπεία είναι μεγάλο. Τα πιο συνηθισμένα παρατίθενται παρακάτω:

 

Προσωπικοί τομείς

    Διάθεση (μελαγχολία, κατάθλιψη, μανιοκατάθλιψη, με επιλόχεια έναρξη)

    Άγχος, κρίση πανικού, απομόνωση

    Ανεπαρκής κοινωνικοποίηση και αποσύνδεση από το περιβάλλον

    Προβλήματα σχετικά με σπουδές, επαγγελματικό προσανατολισμό, και εύρεση εργασίας

    Διαχείριση και προσαρμογή σε προβλήματα σωματικής υγείας

    Πένθος και τραυματικές εμπειρίες

    Δυσκολίες στην προσωπικότητα (εγωκεντρισμός, καχυποψία, ζήλια, εκρήξεις θυμού, αυτοκαταστροφικότητα /παρομητικότητα, αποφυγή κοινωνικότητας)

    Διαταραχές ύπνου (αυπνία, υπερυπνία) και πρόσληψης τροφής (παχυσαρκία, βουλιμία, νευρική ανορεξία)

    Προβλήματα σχετικά με θέματα σεξουαλικού προσανατολισμού ή διαταραχών της ταυτότητας του γένους

 

Διαπροσωπικοί τομείς

    Οικογενειακές σχέσεις (διαζύγιο και επιμέλεια παιδιών, απιστία, ψυχολογική και σωματική βία)

    Διαπροσωπικές και εργασιακές σχέσεις (χαμηλή αυτοεκτίμηση, αποφυγή ανάληψης ευθυνών, δυσκολία στην έκφραση και διεκδίκηση, εργασιακό άγχος)

    Επιπτώσεις στην οικογένεια ή σε τρίτους που απορρέουν από εθισμό σε ουσίες και καταναγκαστικές συμπεριφορές

 

Ειδικά θέματα ανδρών

    Επιπτώσεις και ψυχολογικές προεκτάσεις λόγω της κοινωνικής στερεοτυπικής αντίληψης του ανδρικού ρόλου

    Δυσκολία στην διαχείριση και έκφραση συναισθημάτων (όπως λύπης, τρυφερότητας, φόβου, και άγχους)

    Στρες και ενοχές γύρω από την σεξουαλική έκφραση και πράξη

 

Ειδικά θέματα εφήβων

    Άγχος εξετάσεων και μειωμένη σχολική απόδοση

    Επικίνδυνες συμπεριφορές και προβλήματα που απορρέουν από την ανάγκη επιβεβαίωσης

    Σεξουαλικός προσανατολισμός και ταυτότητα

    Προβλήματα που απορρέουν από την μη-ανάληψη ευθυνών

    Υποστήριξη σε στρεσσογόνες καταστάσεις (διαζύγιο, ασθένεια, θάνατος, αποχωρισμοί)

Φόρμα ενημέρωσης και συγκατάθεσης

Υποχρεώσεις του θεραπευόμενου

 

H συμμετοχή του θεραπευόμενου στις συναντήσεις είναι απαραίτητη για την ομαλή διεξαγωγή της θεραπευτικής διαδικασίας και την επίλυση των στόχων.

 


Υποχρεώσεις του θεραπευτή

 

Η ψυχολόγος έχει την υποχρέωση να εξηγήσει την διαδικασία της θεραπείας και να συνεργαστεί για τον ορισμό εφικτών θεραπευτικών στόχων.

 


Άρση του απορρήτου

 

Η επικοινωνία και η εμπιστοσύνη μεταξύ θεραπευόμενου και θεραπευτή είναι άκρως σημαντικοί παράγοντες για την θεραπευτική  διεργασία, γι’ αυτό και η θεραπευτική σχέση διέπεται από το απόρρητο. Εξαιρέσεις ισχύουν εαν υπάρχουν  1. ενδείξεις κινδύνου σωματικής ακεραιότητας  (θεραπευόμενου ή άλλων), 2. ενδείξεις παραμέλησης και σεξουαλικής ή σωματικής κακοποίησης παιδιού, αναπήρου ή ηλικιωμένου. Στην περίπτωση θεραπείας ανηλίκου: Ο θεραπευόμενος δεν έχει το δικαίωμα να κρατήσει την θεραπεία του απόρρητη από τους γονείς του. Για την καλύτερη διεξαγωγή της, ο γονέας μπορεί να δώσει στο παιδί του την άδεια του απορρήτου.

Διαλέγοντας τον σωστό θεραπευτή

Ο αποτελεσματικός θεραπευτής:

 

    είναι ικανός να καταλάβει τις βαθύτερες αιτίες και δυναμικές διεργασίες του προβλήματος

    είναι επαρκώς ευαισθητοποιημένος ώστε να καταλάβει τι συμβαίνει κατά την διάρκεια της θεραπευτικής ώρας

    είναι ευέλικτος στην προσέγγιση του προς τον θεραπευόμενο

    έχει την ικανότητα να μπαίνει στην θέση του άλλου

    δείχνει τον απαραίτητο σεβασμό, υπομονή και πνεύμα συνεργασίας

    παραμένει σταθερός και αμετακίνητος στη στάση του όταν χρειάζεται

    είναι ψυχολογικά ευπροσάρμοστος και δεν αντλεί ικανοποίηση των δικών του αναγκών μέσω της θεραπείας

    είναι ικανός να ανεχτεί τις διάφορες παρορμήσεις και αντιστάσεις του θεραπευόμενου

    υπομένει τις αναμενόμενες δυσκολίες που προκύπτουν κατά την διάρκεια της θεραπείας

    νιώθει προσωπικά ασφαλής

    δίνει συμπαράσταση στον θεραπευόμενο σύμφωνα με τις ανάγκες του χωρίς να είναι υπερπροστατευτικός ή καταδυναστευτικός

 

Ο μη-αποτελεσματικός θεραπευτής:

 

    νιώθει σύγχυση για τις βαθύτερες αιτίες και δυναμικές διεργασίες του προβλήματος οπότε «ψαρεύει» πληροφορίες χωρίς επαρκές θεωρητικό υπόβαθρο

    δεν είναι ευαισθητοποιημένος ως προς το τι συμβαίνει στην θεραπευτική σχέση κατά την διάρκεια της ώρας

    δεν έχει αναπτυγμένη την ικανότητα να διατηρεί την αντικειμενικότητα του και συχνά δίνει συμβουλές

    είναι δύσκαμπτος ως προς τη προσέγγιση του προς τον θεραπευόμενο με αποτέλεσμα να ακολουθεί την δική του ατζέντα

    είναι αγχώδης, καταδυναστευτικός, και ανυπόμονος

    διατηρεί παθητική/υποτακτική στάση

    είναι αποξενωμένος συναισθηματικά από τον θεραπευόμενο

    έχει την τάση να χρησιμοποιεί τον θεραπευόμενο για δική του συναισθηματική ικανοποίηση

    δεν έχει την ικανότητα να ανταπεξέρχεται στις παρορμήσεις/θυμό του θεραπευόμενου ή να ανέχεται διεκδικητική/δυναμική συμπεριφορά

    δεν ανέχεται συμπεριφορές ή κριτική κατά την διάρκεια της θεραπευτικής ώρας που διαταράσσουν την αυτό-εικόνα και αυτό-υπόληψη του

    επιδιώκει να είναι αρεστός και διακατέχεται από τελειομανία, υπεροψία, έλλειψη χιούμορ και φαντασίας

    δεν προσφέρει απλόχερα την υποστήριξή του στον θεραπευόμενο

Βία στις σχέσεις

H βία στις σχέσεις oρίζεται ως ένα σύνολο αλλεπάλληλων επιθετικών και χειριστικών συμπεριφορών που χρησιμοποιεί ο δράστης απέναντι στον σύντροφό του. Υπάρχουν διαφόρων ειδών βίας. Τα τέσσερα σημαντικότερα είναι τα παρακάτω:

 


Σωματική βία ασκείται όταν ο δράστης:

 

    Γρατσουνάει, δαγκώνει, σπρώχνει, φτύνει, εγκλωβίζει ή αιχμαλωτίζει

    Χτυπάει, γρονθοκοπεί, καίει, χρησιμοποιεί όπλα

    Εκσφενδονίζει αντικείμενα

    Υποχρεώνει το θύμα να βιώνει απερίσκεπτη και επικίνδυνη οδήγηση

    Κλειδώνει το θύμα μέσα ή έξω από το σπίτι

    Αρνείται να την βοηθήσει όταν είναι άρρωστη, έχει χτυπήσει ή είναι έγκυος, ή αποκρύπτει φάρμακα ή θεραπεία

    Παρακρατεί φαγητό ως τιμωρία

 


Σεξουαλική βία ασκείται όταν ο δράστης:

 

    Ζηλεύει σε επίπεδο παράνοιας γιατί υποθέτει πως αυτή τον απατά

    Παρακρατεί σεξ και τρυφερότητα ως τιμωρία

    Εκφωνεί το θύμα με σεξουαλικά/προσβλητικά ονόματα

    Πιέζει το θύμα με χειριστικό τρόπο να κάνει σεξ όταν αυτό δεν θέλει

    Επιμένει να ντύνεται το θύμα με προκλητικό τρόπο άσχετα εάν αυτό δεν το επιθυμεί

    Συχνά είναι βίαιος την ώρα της ερωτικής συνεύρεσης

    Αναγκάζει το θύμα να κάνει σεξουαλικές πράξεις που το φέρνουν σε δύσκολη θέση

    Επιφέρει στο θύμα σεξουαλικά τραύματα

    Αρνείται στο θύμα προφύλαξη για σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα

 


Ψυχολογική βία ασκείται όταν ο δράστης:

 

    Δεν τηρεί υποσχέσεις ή συμφωνίες και δεν αναλαμβάνει το δικό του μερίδιο ευθυνών

    Επιτίθεται λεκτικά και χλευάζει ή γελοιοποιεί το θύμα δημοσίως

    Επιτίθεται στα ευάλωτα σημεία του θύματος όπως την εκπαίδευση του, τις ελλείψεις του ως γονέας, την εμφάνιση του ή και τα θρησκευτικά του πιστεύω

    Παίζει παιχνίδια του μυαλού, όπως να αρνείται διαταγές που έχει δώσει ή να ακυρώσει την πραγματικότητα που βιώνει το θύμα

    Αναγκάζει το θύμα να κάνει υποβιβαστικές πράξεις

    Αγνοεί τα συναισθήματά του θύματος

    Τιμωρεί με το να μην προσφέρει επιβεβαίωση ή τρυφερότητα

    Συχνά απειλεί να εγκαταλείψει το θύμα ή το διώχνει

    Παρενοχλεί το θύμα για εξωσυζυγικές σχέσεις που φαντάζεται ότι έχει

    Ισχυρίζεται πως έχει πάντα δίκαιο

    Δεν παραμένει πιστός σύντροφος

 


Οικονομική βία ασκείται όταν ο δράστης:

 

    Ελέγχει τα χρήματά του θύματος

    Δεν αφήνει το θύμα να δουλέψει εκτός σπιτιού ή σαμποτάρει τις προσπάθειες του να δουλέψει ή να σπουδάσει

    Αρνείται να δουλέψει και αναγκάζει το θύμα να υποστηρίξει οικονομικά την οικογένειά του

    Καταστρέφει το ιστορικό πιστωτικής αξιοπιστίας του θύματος

 


Δεν υπάρχει τρόπος να εντοπίσουμε κάποιον δράστη ανάμεσα στο πλήθος διότι τα χαρακτηριστικά ατόμων που κακοποιούν δεν έχουν να κάνουν με κοινωνική τάξη, εθνικότητα ή οικονομική κατάσταση. Οι περισσότεροι δράστες είναι άνδρες, οι οποίοι με διάφορους τρόπους (όπως να κατηγορούν, να ξεχνούν, να δικαιολογούν, να παραποιούν, να ελαχιστοποιούν, να εξωτερικεύουν, να ψεύδονται, και να παίζουν το θύμα) καταφέρνουν να αποφεύγουν ευθύνες. Κάθε επεισόδιο βίας χτίζεται πάνω σε προηγούμενα και δημιουργεί τη βάση για επόμενα χειρότερα επεισόδια. Ο δράστης της κακοποίησης εντοπίζεται μόνο μέσω της συμπεριφοράς του. Αυτή αποσκοπεί στη διατήρηση ελέγχου και εξουσίας και έχει βαθιές επιδράσεις πάνω στο θύμα, όπως την δημιουργία ανασφάλειας, φόβου, παραίτησης και ματαιότητας, σύγχυσης, αμφιβολίας, ενοχών και άγχους.  Συνηθισμένο χαρακτηριστικό αυτών των ανθρώπων είναι μια αυξημένη αίσθηση αυτό-δικαίωσης η οποία εμφανίζεται με εκφοβισμούς και ελεγκτικές συμπεριφορές.

Πένθος: Μύθοι και αλήθειες

Το πένθος είναι μια επίπονη και έντονη ανθρώπινη διαδικασία η οποία λαμβάνει μέρος μετά την απώλεια κάποιου κοντινού προσώπου. Μπορεί όμως να λάβει μέρος και μετά από άλλες απώλειες όπως την αποβολή/έκτρωση, το διαζύγιο/χωρισμό, μια σοβαρή ασθένεια ή αναπηρία, τον θάνατο ενός ζώου, και την απόλυση από την εργασία ή την συνταξιοδότηση.

 

Οι βασικές διεργασίες που πρέπει να γίνουν ώστε κάποιος να πενθήσει αποτελεσματικά περιλαμβάνουν την συνειδητοποίηση του θανάτου, την αναβίωση σημαντικών εμπειριών ζωής με τον απολεσθέντα, την προσαρμογή σε καινούργιους ρόλους και ευθύνες, και τέλος την επένδυση ενέργειας στη συνέχιση της ζωής. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε κάποιους μύθους γύρω από το πένθος διότι μπορεί να επισκιάσουν ή να μπλοκάρουν την παραπάνω διαδικασία.

 

Μύθος: Ο πόνος θα φύγει όσο περισσότερο τον αγνοούμε.

Αλήθεια: Προσπαθώντας να αποφύγει κανείς τον πόνο ή να τον κρατάει βαθιά μέσα του μόνο να χειροτερέψει μπορεί τα πράγματα. Η πραγματική επούλωση θα προέλθει όταν κάποιος έρθει αντιμέτωπος ενεργά με τον πόνο (μιλώντας για αυτόν- εκφράζοντάς τον).

 

Μύθος: Είναι σημαντικό να είναι κανείς «δυνατός» απέναντι σε μία απώλεια.

Αλήθεια: Το να νιώθει κανείς πόνο, φόβο ή μοναξιά καθώς και άλλα παρόμοια συναισθήματα είναι φυσιολογική αντίδραση στο πένθος και δεν σημαίνει πως τον κάνουν αδύναμο. Αντιθέτως, δείχνοντας τα πραγματικά του συναισθήματα κάποιος μπορεί να αντλήσει δύναμη και να βοηθήσει τον ίδιον και τους άλλους γύρω του.

 

Μύθος: Αν δεν κλάψει κάποιος σημαίνει πως κατά βάθος δεν λυπάται για την απώλεια του.

Αλήθεια: Το κλάμα είναι φυσιολογική αντίδραση στον πόνο αλλά όχι η μόνη. Αυτοί που δεν κλαίνε μπορεί να βιώνουν εξίσου βαθιά την απώλεια και να το δείχνουν με άλλους τρόπους.

 

Μύθος: Το πένθος πρέπει να διαρκέσει γύρω στο έτος.

Αλήθεια: Δεν υπάρχει απόλυτο χρονικό περιθώριο για το πένθος. Το πόσο μπορεί να διαρκέσει ποικίλει από άνθρωπο σε άνθρωπο.

 

Μύθος: Συνεχίζοντας τη καθημερινή ζωή του ο πενθών σημαίνει πως ξεχνάει τον άνθρωπό του.

Αλήθεια: Συνεχίζοντας την καθημερινή ζωή του ο πενθών σημαίνει πως έχει αποδεχτεί την απώλεια του δικού του ανθρώπου. Αυτό δεν είναι ίδιο με το να τον ξεχνάει. Μπορεί να προσαρμοστεί σε μια καινούργια ζωή και παράλληλα να διατηρεί ανέπαφη την μνήμη του απολεσθέντα.

 

Μύθος: Οι φίλοι βοηθούν τον πενθούντα με τον να μην συζητούν για την απώλειά του.

Αλήθεια: Οι άνθρωποι οι οποίοι θρηνούν συνήθως έχουν την ανάγκη να συζητήσουν επανειλημμένα για τον απολεσθέντα. Φέρνοντας την απώλεια τους στην καθημερινή συζήτηση μπορεί να τους βοηθήσει να εκτονωθούν. Αν βέβαια δεν επιθυμούν να συζητήσουν, καλό είναι να μην πιεστούν.

 

Μύθος: Ένας καλός τρόπος να διατυπώσει κανείς την συμπόνια του στον πενθούντα είναι να του πει πως ξέρει πώς νιώθει.

Αλήθεια: Επειδή ο καθένας μας βιώνει την απώλεια διαφορετικά δεν μπορεί να ξέρει κάποιος πώς ακριβώς αισθάνεται ο πενθών. Κάτι τέτοιο μπορεί να κάνει τον πενθούντα να αισθανθεί πως ο πόνος του είναι λιγότερο σημαντικός ή μοναδικός.

Τραυματικό στρες

Η βάση για την υγιή ανάπτυξη της προσωπικότητας βρίσκεται στην ικανότητα δημιουργίας ανθρώπινων δεσμών. Όταν αυτοί οι δεσμοί χαλάνε ή εάν δεν υπήρξαν ποτέ επαρκώς, το άτομο χάνει την βασική αίσθηση του «εγώ» και τραυματίζεται ψυχολογικά. Το τραυματικό γεγονός καταστρέφει το πιστεύω του ατόμου πως μπορεί να είναι ο εαυτός του στις σχέσεις του με τους άλλους.

 

Το τραυματικό στρες συμβάλλει σε μια πληθώρα κλινικών συνδρόμων και συμπτωμάτων, όπως αποσυνδετικές διαταραχές, κατάθλιψη, κατάχρηση ουσιών, αυτοτραυματισμούς και αυτοκτονικές τάσεις, διαταραχές πρόσληψης τροφής, και ψυχωσικές διαταραχές. Επιπλέον, η διαταραχή στην ικανότητα δεσμών (attachment trauma) συμβάλλει σημαντικά στη δημιουργία προβλημάτων προσωπικότητας, κυρίως στην διαδικασία αυτορρύθμισης συναισθημάτων, ταυτότητας και σχέσεων.  Έρευνες και κλινική εμπειρία έχουν δείξει πως παρόλο που η έκθεση σε τραυματικά συμβάντα δεν επιφέρει πάντα επίμονα αρνητικά συμπτώματα, ο τρόμος και η αίσθηση της μοναξιάς διατηρούν σε μεγάλο βαθμό μετατραυματικό στρες, ειδικά όταν αυτό καταστρέφει την ικανότητα συνδέσμων με άλλους.

 

Ειδικοί στον χώρο της ψυχοθεραπείας πιστεύουν πως το τραύμα μπορεί να αποφευχθεί με την ύπαρξη συναισθηματικής υποστήριξης και ζεστασιάς, συστατικά τα οποία αναβιώνουν την αίσθηση της ασφάλειας και βοηθούν το άτομο να κατανοήσει το τραυματικό γεγονός και να ενοποιήσει τις αποσπασματικές του μνήμες. Μέσα σε αυτό το καταφύγιο, το άτομο θα μπορέσει να επανακτήσει την αίσθηση της ασφάλειας και του ελέγχου, το οποίο αποτελεί και το πρώτο βασικό στάδιο ανάρρωσης. Στο δεύτερο στάδιο, το οποίο είναι και το πιο συναισθηματικά φορτισμένο, το άτομο θυμάται και θρηνεί μέσα από την αφήγηση της τραυματικής του ιστορίας. Έχοντας έρθει αντιμέτωπο με το τραυματικό του παρελθόν και έχοντας θρηνήσει την απώλεια του παλιού του εαυτού, τώρα μπορεί να δημιουργήσει έναν καινούργιο εαυτό. Αυτό είναι και το τελευταίο στάδιο της ανάρρωσης, κατά το οποίο το άτομο είναι έτοιμο να διεκδικήσει ξανά τον κόσμο του.

 

Η επούλωση του τραύματος ποτέ δεν είναι τελική διότι η ανάρρωση ποτέ δεν είναι ολοκληρωμένη. Ο αντίκτυπος του τραυματικού γεγονότος συνεχίζει να αντανακλά και να αντηχεί κατά την διάρκεια του υπόλοιπου κύκλου ζωής του ατόμου. Παρόλο που η ανάρρωση δεν είναι τελειωτική, είναι συχνά αρκετή για να μπορέσει να στρέψει την προσοχή του στις διαδικασίες της καθημερινής ζωής. Οι καλύτεροι οιωνοί της ανάρρωσης βρίσκονται μεταξύ άλλων στην ικανότητα του ατόμου να ξαναβιώσει χαρά και ικανοποίηση από τη ζωή του και να επανασυνδέεται με τις διαπροσωπικές και ερωτικές του σχέσεις.

Επικοινωνία

Διεύθυνση: Πατριάρχου Ιωακείμ 10

                      Αγίας Σοφίας- Θεσσαλονίκη


Τηλέφωνο γραφείου: 2310-228349


Email: